CAYE DEK CAYE NAMPEK KULONG
Ade sikok kampung kecit, tempet e di nampek
kulong belakang rumah Dito, ade ge yang dek bik di gawe di sanin yang lah ade
dari dulu. Urang kampung di sanen caye dak caye kalok nabok aek kulong lah tige
kali pacak manggil baye. Kisah ne galek jadi penginget kek budak-budak yang
maen ke deket kulong kek kaben urang yang begawi nelayan gi nyarik ikan.
Pas peteng ari , Rina anek gadis umor e sebeles taun, nya ne maen deket kulong belakang rumah Dito urang nyebut kulong Nek Ani, Rina ne maen kek kawan-kawan e, jorang ne gati ketabe kek begagil dak ngerino ape agik, ngeluncat dari batu gawe urang sekaben ne, udeh ya kaben Rina ne tadi nek gi nengong nampek aek yang bedelew ya. Aek yang bedelew ya kan dak cikar nue sampai Rina ne detabok nya aek tadi sampai aek tadi bebunyi besak kedenger kek kaben kawan e.
“oy Rina, jen cem ya, dek bik kate urang duluk” Dito gi mada ke Rina sambil ngaroh ngerik. “dilek ade baye ke ne.” Dito nyambung agik.
Tapi Rina ne tugil budak e, nya dek pecaya aben yang di umong kek Dito tadi. Nya tabok agik aek tadi tige kalik “denglah Dito, entah apa apa kajin ge gek bemaen cem ne, mane kek ade baye e” udeh Rina ne ngumong kek tadik, agik lah di tabok e kan dak tugil Rina ne. Udeh nya tabok tadik, begeter aek tadi udeh e ade buih buih kecit keliet e.
Rina tediem nengong kulong ade cem ya, dek lame udeh ya jorang ngerase ade yang dek bener. Angen kenceng kek suare dari dalem utan. “neh kan Rina ape ku umong dak bik, ape lah udeh ni yang kene ke kite ne” Dito ngumong sambil gerem nengong Rina. Kaben Dito ne lah ketakot jorang kabur ngejauh dari kulong to. Biak Rina ne ketakot nya ne agik lah bediri deket pinggir kulong, nya dek pacak mueng muka dari nengong kulong.
Udeh to di dalem aek, nungol bende besek kek kulit e besisik, mate Rina kan dak garang nengong e. Rina baru teringteng kisah Nek pasal baye yang ngejago kulong. Jantung Rina kededep dek keruan. Nya inget ape kate urang tue e.
Pas Rina ketakot, Rina ngaroh ngerik ke baye e “maapken ko, ko dek sengaja tadik, ko kire dakde ape lah e” , nya nek nyube mundur tapi kaki e ngerase beret, kayak ade yang ngiket rase salah kek ketakot. Baye to jalan ngedeket, ngeluar suare ringan yang begema di angen.
Dito yang lah lari jauh agik narik tangen Rina biak pacak kabur “Rina yo kabur ngape pok bediem di sine!” . Rina langsung sadar langsung ngebalik badan belari ngejauh dari deket kulong, kan dak nue kededep jantung Rina. Ade rase nek nangis nya ne gara-gara ape yang nya rase tadik.
Pas lah nyampai kampung Rina di tenang kek kaben Dito “lah tenang lum ati ka?” Dito ngumong, “dikit ade lah, kan dak tekejut ku ningok e tadik” Rina ngejawab umong Dito tadi.
Nengong Rina kek kaben kawan-kawan e, Pak Joko mereh kaben jorang “ade ape ne ikak?” Pak Joko nanyak jorang.
“neh a Pak Rina nabok aek kulong Nek Ani to lebih pulik tige kali, nya ade ketengong baye e Pak, tekejut kami galen” jawab Dito ngejelas ke Pak Joko.
Pak Joko ne kepalak kampung e “agik lah tugil dak suah nenger ape kate urang, baye di kulong Nek Ani to penjago kulong situ, jadi ade yang caye dak caye pasal ne tapi ikak la ade ketengongkan, jen di ulon agik baye to nya nek idup tenang ikak ganggu cube lah ikak di ganggu marah dak?, cemtu lah baye tadi” Pak Joko ngenasehat jorang sekaben.
“aoklah Pak maap Pak ok, ko la ade emang nenger cerita to tapi ko dek pecaye ade bener Pak” jawab Rina sambil kayak nek nangis tapi dak tetangis agik saking lah ketakot e.
Udeh dari ari to, Rina ne
dek suah agik nek nyube nabok aek kulong dimane Rina maen, ape agik lah tige
kalik. Nya belajar ngehormat kisah caye dak caye yang lah ade dari dulu, tapi
yang lebih penting ngejago hubungan kek alam. Biak dak pati keliet baye e, Rina
ne tau baye to agik ade di kulong Nek Ani, ngejage kulong kek kampung jorang.
<span style="font-size:12.0pt; line-height:150%;font-family:" times="" new="" roman",serif"="">