AWAL MULA SUNGAI UPANG
Di sikok kampung di daerah pudding besar, hidup bik-bik name e Semai. Je suka bekebon di kampung sebelah e sampai ade suatu hari je ketemu kek laki name e Sebung e pas tenge jual hasil kebon jorang di pasar sanen. Jorang hidup Bahagia dan bikin rumah di daerah deket kebon si bik ni biar gampang jorang nek begawe dk usah jalan jauh agik. Akhir e setelah 5 tahun jorang pun punye anak laki name e Kedupang tapi biasa e dipanggil Pang kek emak bapak e, Kedupang ni ingen bener gi maen sekaput daerah sanen sampai-sampai hampir semue daerah kebon disanen yang bahkan ama e dk tau je malah tau entah pena anak Sungai yang aik berseh sampai pacak diminum je tau galen.
Si Kedupang ni emang terkenal di kalangan orang sanen sebagai orang yang emang hiperaktif sampai-sampai satu kampung kenal kek je. Kedupang ni tapi emang kedeng-kedeng pacak kelewatan aktif e sampai-sampai pernah je kene kejer kek Amau gare-gare sengaja ngelimpar e pake batu tapi untung bai je dk kene telen kek amau e to.
“Ka tu deng lah maen sekaput sampai lah nk kene telen kek Amau cemtu to nyawe ka to cuman sikok e Pang” kate emak e pas lah tau rupe e Kedupang ni lah hampir kene telen kek amau tadi.
Kedupang sambil kokhi mada “Ckkk… Dk pe dk ma, kejin lari ku kok kenceng dari pada amau e to ukan ku ni lari kek siput”.
Sekali nenger kedupang ngumong cemtu langsung naek lah tensi ama e sampai-sampai emak e lah mada ” Ka ni dk nenger aben asak dipada, acak dk ge ka ni nurut lah kek ama ukan ka ngate ka kene kejer kek kucing ni amau wo” Tapi nasehat ama e dk di denger aben kek Kedupang ade ge je makin menjadi-jadi gawe e entah sekaput kampung sebelah ge abis di gentem kek je.
Sampai akhir e je lah beranjak besak dan je pun masuk thokshu tapia de ge di thokshu makin ngen menjadi e lah kek tiap minggu pasti je ade bai dk masuk thokshu to, Ama e gel ah leteh kek nasehat e sampai dk gi retak agik lah kek ama e. Apa kedupang ni sampai-sampai lah turun tangan lah akhir e kek peringatin si Kedupang ni.
“Pang cube ka sini luk jitha ge Ap ani banyak yang nk umong kek ka ni Pang” Ni apa e agik sabar wo ngumong kek Kedupang.
Kedupang yang baru gi maen langsung datang kek apa e “Ngape lik pa?”.
Apa e yang tadik agik ngumong e adem ayem langsung je kerik e Kedupang to “KA NI DARIMANE GE DARI PAGO HAMPAI KETEMU KEK PAGI LUM ABEN KA NK PULANG OK, MANE KA DK SUA ABEN LAH NK BANTU APA KEK AMA NI”.
Sekali nenger apa e ngumong cemtu langsung lah naek darah ge Kedupang ni “DUK KA NI NGAPE NK NGURUS KU NI, IDUP-IDUP KU UKAN IDUP KA GE”.
“KA NI DK TAU SINMUNG ABEN OK JADI ANAK, MAKAN KA PULANG KENE SEDIA, TIDUK ADE RUMAH. CUBE LAH KA BANTU AMA APA KA NI BEKEBON KEK APE KEK JANGAN NGELEPER-NGELEPER DI SEKAPUT UTAN HANEN” apa e sampai-sampai lah nk ngambik kayu kek melasa e.
“Deng lah Bung ka jangan sampai melasa anak kite ni, biarlah je nk ngate ge dk usah ka retak e agik lah” ama e lah mohon-mohon kek laki e biar dk terlalu kelewatan, sudeh tu akhir e apa e lah mulai tenang tapi apa e ngumong cemni.
“ Ni ku mada kek ka bai ni, ka gi lah gimane-mane ku dk ngeretak agik lah terserah ka nk pulang nk dk tapi sikok, men ka ade ape-ape awas ka bawa bawa kami ok Pang”
sudeh ngumong tu apa e langsung langsung ngambik pacul kek langsung gi bekebon. Muke Kedupang lah kokhi nue lah kek apa e sudeh tu je ge langsung gi keluer dari rumah e.
Ama e ningok Kedupang dari jauh muke e ge lah sew kek je, rupe e aok ngen. Lah 2 ari je dk balik-balik, apa e agik lah dk cigak retak kek Kedupang.
“Biak lah je tu ka lah mada dk usah kek cigak retak kek je tu” apa e ngumong lah kayak nganggep Kedupang lah ukan siape-siape je tapi sebener e ape e ge sew dalem ati mikir Kedupang to.
“tapi dk biasa e ge je pacak dk pulang sampai lah 2 ari cem ni, dk makan aben wo dari hari tu je” ama e muke lah pucet mikir anak e dk balek-balek aben tu.
“deng lah ge ku dk kawa dk mikir je dk” apa e sudeh ngumong cemtu langsung gi bekebon agik. Sampai pas lah Tengah malem ade kedenger suare bising-bising gi daerah dapuk jorang, ama kek apa nenger cemtu kebangon lah je.
“weh mai, kayak e ade urang masuk rumah ni” apa e lah siap-siap mawa parang gi tangan e “yo cube kite cek chai-chai takut ade maling kelak” ama e ge lah was-was takut ade ape-ape.
Jorang bedue jalan chai-chai ningok kiri kanan takut ade ape-ape sambil nyala lampu sikoksikok supaya agak terang men dikit. Sudeh tu jorang lah nk sampai gi dapuk, suare kin nue kin nue lah. Sekali dinyala lampu rupe e ternyata tu Kedupang tenge makan nyamen-nyamen di dapuk sanen, ama apa e ge sampai tekejut ningo tu. Apa e langsung ngumong.
“hah kan lah ku pada dk usah di cigak retak e je ni, ujung-ujung e balek diwek kan je” ama e sekali ge langsung nanya.
“ka gimane bai Pang, ka ni lah nk 3 ari dk balek pulang rumah, sekali pulang lah kayak maling cem ni”
Sudeh tu kedupang pun mulai agak-agak tobat lah. tetep lah je agik gi maen sekaput tapi pulang e tau waktu lah dikit. Tapi pas tengeh jalan-jalan kedupang ketemu kek aki-aki di Tengah utan.
“ki ngape acak gi Tengah utan wo ki wo” kate Kedupang sambil penasaran.
Aki e jalan lewatin Kedupang sambil ngumong “Ka jadi urang jangan bantah kek urang tue ok, ikut ape die jangan sampai kelak ama apa ka mati tapi agik kecewa kek ka”.
“Ka ni gile ki ok? Ngumong lah ngelantur cemtu” tapi sebener e dalem ati Kedupang je penasaran ngape aki e tu acak tau tentang masalah je kek ama apa e. sekali je ngeliet ke belakang ternyata aki e lah ilang. Karna je penasaran je ikutin jejak aki e terus je sampai ke Sungai yang besak e nue tekebem. Tapi je bingung kok je dk pernah ketemu kek Sungai tu padahal tiap ari lah je keliling di deket sanen.
“je nelusurin Sungai dari ujung ke ujung tapi dk ketemu kek akhir dari Sungai e tu, tapi pas tenga jalan je malah ketemu kek aki e tenge betapo. Tapi sekali di datang aki e berubah jadi ikan dan langsung ilang entah kemane" . Kedupang ni langsung panik terus je lari lah kayak urang kene kejer kek harimau. Seklai sampai rumah je nyerita kek urang rumah e penah.
Ama e sekali ge langsung mada “tu lah ka gi maen sekaput ancok, kebajik lah ka men lah ketemu cemtu, alung ka banyak-banyak doa lah” ama e ngumong cemtu karna memang banyak orang ilang abis ketemu kek aki-aki di utan.
Besok e je langsung ke tempet tu agik bener lah ketemu kek aki agik tapi kali ni aki e pas di deket dk berubah agik tapi langsung ngumong “Lah gi pada bantah” .
Sejak tu Kedupang lah dk sua agik tekeliet sampai lah seminggu, ama e lah nangis tiap ari minta je balek. Apa e kek warga laen lah sekaput ancok lah gi nyari e. sampai lah minggu ke 2 sejak je hilang. Pas tiduk ama e mimpi di dateng kek sesuatu sambil bilang “ Ka sembahyang di belakang kebon sanen” ama e bangon langsung shock berat lah tebekeringetkeringet lah.
Besok e je sembahyang di belakang kebon sanen. Tiba-tiba tanah lah begeter nue padahal dk sua aben ade gempa di daerah sanen sekali ama e bekedip langsung muncul Sungai belakang rumah e. Ama e langsung ngerik dk menjadi-jadi karna tekejut tu.
Warga-warga datang ge ketejut sudeh tu warga-warga langsung besibuk kek nyari ade dk kedupang rupe e ade ngen je di pinggir Sungai lah dk benyawe agik. Ama apa e langsung nangis dk tekaro-karo agik lah. Sudeh sejak dari kejadian tu dk pernah agik ade urang ilang disekitar sanen. Ama ape e akhir e Ikhlas kek pergi e Kedupang dan akhir e Sungai yang ditemu tu diberik name Sungai Upang.
Jadi pesan moral yang di dapet dari cerita nit u. kite jadi anak dk jadi bantah kek urang tue, je yang berik amkan kite, je yang berik kite tempet tinggel kite, je yang ngelahirin kek besarin kite. Urang tue Kedupang ge sayang sebener e kek Kedupang tapi Kedupang emang lah kelawatan Bandel e tu lah kite tu jadi anak nk sayang kek denger kek urang tue kite biar dk jadi kayak Kedupang.
Sekarang Sungai tu dijadiin tempet wisata dan konservasi yang nue bedelew cion e. ikan e ge banyak lah dk pacak di itung agik lah mane besak dan banyak hewan dan tumbuhan dari berbagai spesies di sanen terutama tanaman anggrek. Sungai Upang sekarang terletak di kecamatan puding besar di desa tanah bawah.